Opieka długoterminowa po pobycie w szpitalu

Polska jest jednym z wielu krajów, w których systematycznie rośnie zapotrzebowanie na opiekę długoterminową. Wiąże się to przede wszystkim ze zmianami demograficznymi i społeczno-kulturowymi, które dokonały się w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat.

Kierujący oddziałami szpitalnymi, w szczególności chorób wewnętrznych, neurologii oraz intensywnej terapii, miewają często problem „co zrobić” z pacjentem, którego leczenie szpitalne zostało zakończone, a wymaga on specjalistycznej opieki, której rodzina nie może lub nie chce mu zapewnić. W takim przypadku zasadne jest skorzystanie z opieki długoterminowej (skierowanie pacjenta).

Opieka długoterminowa powszechnie kojarzy się z chorobą o charakterze przewlekłym i trwałym upośledzeniu sprawności fizycznej lub psychicznej. Udział opieki długoterminowej nabiera szczególnego znaczenia w populacji osób starszych. Osoby te są narażone na postępujące choroby przewlekłe, które wcześniej czy później doprowadzą do utraty sprawności i uzależnienia od innych osób. Opieka długoterminowa w Polsce realizowana jest w systemie ochrony zdrowia oraz w systemie pomocy społecznej.

Opieka długoterminowa w ramach systemu ochrony zdrowia przeznaczona jest dla osób przewlekle chorych, których stan zdrowia nie wymaga leczenia w warunkach ostrego oddziału szpitalnego, natomiast powoduje występowanie poważnych deficytów w samoopiece i samopielęgnacji, uniemożliwiając niezależne, samodzielne funkcjonowanie. Świadczeniobiorca w systemie publicznego ubezpieczenia zdrowotnego ma prawo do opieki długoterminowej − świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych. Świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze adresowane są zarówno do dorosłych, jak i dzieci. Mogą być realizowane w warunkach stacjonarnych [...]

Ten materiał dostępny jest dla Subskrybentów.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną Subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas