Polscy pulmonolodzy utworzyli Koalicję ZDROWE PŁUCA

– Kolejki w poradniach pulmonologicznych wynikają między innymi z faktu, że objawy raka płuca są niespecyficzne – dodaje prof. dr hab. n.med. Joanna Chorostowska-Wynimko. – Chorzy na raka giną w tłumie innych chorych, którzy zgłaszają się z podobnymi objawami. Następnie okazuje się, że u części jest to rak płuca. Problem polega na tym, że chorzy wpadają do jednej ścieżki diagnostycznej. Dlatego musimy stworzyć struktury organizacyjne, które pozwolą nam stworzyć dedykowany system opieki od samego początku – podkreśla pani profesor.

Diagnostyka ambulatoryjna raka płuc właściwie nie istnieje. W 2018 r. obniżono refundację procedur diagnostycznych w warunkach ambulatoryjnych. Kwota, jaką może otrzymać szpital na diagnostykę poza szpitalną, wynosi około 1300 zł – za takie środki nie można przeprowadzić diagnostyki. Dlatego całkowicie przeniesiono diagnostykę chorych do warunków hospitalizacji. Należy zatem pochylić się również nad kwestią wyceny świadczeń z zakresu pulmonologii. Kolejna ważna kwestia to odpowiednie wykorzystanie kompetencji i możliwości lekarzy rodzinnych do sprawowania opieki nad pacjentem w zakresie chorób płuc. Lekarz POZ ma możliwość udzielenia pacjentowi porad antytytoniowych, wykonania badania spirometrycznego czy zdjęcia rentgenowskiego płuc. Odpowiednie zaangażowanie tej grupy lekarzy może realnie przyspieszyć ścieżkę pacjenta do uzyskania diagnozy.

Eksperci zgodnie podkreślili konieczność wdrożenia zmian systemowych w zakresie opieki pulmonologicznej w Polsce. Prof. dr hab. n. med. Adam Barczyk zaznaczył, że system opieki pulmonologicznej powinien przejść transformację w kierunku wybierania rozwiązań jakościowych, a nie ilościowych, a w tym zakresie niezbędne jest wdrożenie rozwiązań z zakresu polityki zdrowotnej, które taką zmianę umożliwią.

Poza Programem Polityki Zdrowotnej „Krajowy program zmniejszania umieralności z powodu przewlekłych chorób płuc poprzez tworzenie sal nieinwazyjnej wentylacji mechanicznej na lata 2016-2019” – POLVENT, którego realizacja zakończyła się wielkim sukcesem – istotnym statystycznie zmniejszeniem śmiertelności szpitalnej pacjentów w ośrodkach, u których zastosowano wentylację mechaniczną na oddziałach chorób płuc, na przestrzeni wielu lat nie było opracowanego programu dotyczącego zdrowia płuc. Opracowana i wdrożona jest już strategia kardiologiczna czy onkologiczna.

– Obecny system nie jest dla pacjenta jasny, przez co pacjenci czują się w nim zagubieni – zwraca uwagę dr n. med. Katarzyna Lewandowska z Polskiego Towarzystwa Wspierania Chorych na Idiopatyczne Włóknienie Płuc (IPF). Ponadto, w przypadku chorób rzadkich diagnoza jest stawiana zbyt późno, co generuje dodatkowe koszty dla systemu opieki zdrowotnej. – Należy stworzyć szybką ścieżkę diagnostyczną, aby móc w krótkim czasie dokonać segregacji chorych i przypadki najpilniejsze kierować do odpowiednich ośrodków, w których rozpoczęty zostanie niezwłocznie proces terapeutyczny – postulowała prof. dr hab. n. med. Joanna Chorostowska-Wynimko.

Prof. Rafał Krenke zwrócił również uwagę na braki kadrowe: – Potrzebujemy też pracowników ochrony zdrowia z odpowiednimi umiejętnościami, którzy zapewnią opiekę i wsparcie, czego mają prawo oczekiwać pacjenci z chorobami płuc.

Czytaj też: Nowe metody leczenia raka płuca. Wydłuża się czas przeżywalności pacjentów