Wymarzony zakład radiologii i diagnostyki obrazowej według inżyniera klinicznego

W strukturze zakładów diagnostyki obrazowej wyróżnia się kilka pracowni. Podstawowymi są: pracownia RTG, inaczej nazywana pracownią radiologii klasycznej bądź radiodiagnostyki, pracownia ultrasonografii i pracownia tomografii komputerowej.
Z jakich pracowni składałby się zakład radiologii i diagnostyki obrazowej według inżyniera klinicznego?
Odpowiedź na to pytanie nie jest wcale taka oczywista. Należy wziąć pod uwagę, czy dany zakład specjalizuje się w określonej dziedzinie medycyny, np. zakłady diagnostyki przy ośrodkach onkologicznych bądź ośrodkach pediatrycznych czy też urazowych. Dodatkową okolicznością jest funkcjonowanie zakładu jako części uniwersyteckiej, gdzie prowadzone są badania naukowe. Od powyższych aspektów zależne będzie wyposażenie zakładów radiologii i diagnostyki obrazowej. Zgodnie z tytułem artykułu przedstawiony zostanie wymarzony obraz funkcjonowania i wyposażenia w sprzęt medyczny zakładów uniwersyteckich, w których prowadzone są prace naukowe i rozwojowe.
Podstawowe pracownie i ich wyposażenie
Rozwój radiologii rozpoczął się wraz z odkryciem promieniowania X przez Wilhelma Roentgena w 1895 roku. Po około dwóch latach od odkrycia rozpoczęła się diagnostyka ludzkiego ciała, głównie obrazowania układu kostnego i oddechowego. Metoda obrazowania za pomocą promieniowania X otworzyła nowe drzwi do „podglądania” ciała ludzkiego bez jego rozcinania. Za ośrodek narodzin polskiej radiologii uznaje się ośrodek krakowski. Krakowskie publikacje o odkryciu promieni były nie tylko pierwszymi na ziemiach polskich, lecz także jednymi z pierwszych [...]