Endoskopia w otolaryngologii – obecne możliwości

Dzięki ogromnemu postępowi i miniaturyzacji urządzeń możliwe stało się wykorzystanie ich w pediatrii i neonatologii oraz wprowadzanie do przewodów o najmniejszej średnicy praktycznie wszystkich narządów laryngologicznych z drogami łzowymi i przewodami ślinianek czy przewodami wad wrodzonych włącznie.
W czasie badania narządów otolaryngologicznych lekarz w celu diagnostycznym i leczniczym może wprowadzić sztywną lub giętką rurkę pustą w środku lub taką, która jest wypełniona układem optycznym rejestrującym obraz powierzchni i wnętrza narządu w powiększeniu, a także dzięki której można odessać wydzielinę na powierzchni tego narządu czy wykonywać zarówno proste, jak i skomplikowane operacje. Takie urządzenie służące do badania i oglądania wnętrz wąskich przestrzeni ciała człowieka zwane jest endoskopem, a samo badanie endoskopowym.
Specyfika urządzeń endoskopowych
Endoskop może posiadać własne oświetlenie, ale może też korzystać ze światła z żarówki, które odbite w lustrze oświetla badany narząd lub z takiego źródła oświetlenia, które ma na głowie badający (lampy Miodońskiego, Clara itp.). Urządzenia nieposiadające własnego światła są starsze historycznie i będą to np. tzw. rurki Pieniążka do oceny kanału tracheostomu, tchawicy czy oskrzeli lub rury o innym kształcie „światła”, przypominające spłaszczoną literę „O”, sztywne, metalowe, służące do oceny endoskopowej przełyku. Urządzenia te wprowadzane są przez usta w celu oglądnięcia gardła, krtani, tchawicy, oskrzeli czy przełyku badanego pacjenta. Mają one dziś [...]