Zastosowanie szwów mechanicznych w zabiegach operacyjnych

Zastosowanie szwu mechanicznego powinno przede wszystkim przynieść korzyść pacjentowi. Aby tak było, operator musi posiadać doświadczenie i umiejętności pozwalające na dobranie odpowiedniego urządzenia oraz jego prawidłowe śródoperacyjne wykorzystanie.
Jesteśmy świadkami nieustannego postępu technologicznego, który dotyczy także chirurgii. Nowe urządzenia, rozwiązania techniczne czy informatyczne umożliwiają ciągły rozwój technik operacyjnych, co przynosi niezaprzeczalne korzyści terapeutyczne dla pacjentów. Jednym z wielu aspektów postępu jest coraz powszechniejsze stosowanie szwów mechanicznych w zabiegach operacyjnych.
Patrząc wstecz, chirurdzy od zawsze poszukiwali rozwiązania, które umożliwiłoby wykonywanie idealnego zespolenia. Historia zastosowania szwów mechanicznych sięga do początków XIX wieku i belgijskiego chirurga Henroza, a w późniejszym czasie obejmuje również prace m.in. Lamberta, Murphy’ego czy Hültla, który sformułował główne zasady idealnego zespolenia (1).
Obecnie w chirurgii dysponujemy wieloma rozwiązaniami z zakresu stosowania szwów mechanicznych, a producenci posiadają w swoim portfolio różne rodzaje staplerów. W artykule zostaną omówione ich najważniejsze grupy, razem z krótką charakterystyką oraz podstawowym zastosowaniem.
Rys historyczny
W 1908 r. w Budapeszcie chirurg Hümer Hültl, słusznie nazywany ojcem chirurgicznego szwu mechanicznego, skonstruował i zastosował pierwszy stapler. Ważył on ponad 3,5 kg, wymagał wielkiej wprawy i czasu niezbędnego do skutecznego zastosowania – około 2 godziny potrzebne były na montaż i załadowanie zszywek. Z biegiem lat urządzenie było [...]