Nowe możliwości wytwarzania dostępu naczyniowego do dializ

Dobrze funkcjonujący dostęp naczyniowy jest koniecznym warunkiem skutecznej hemodializoterapii. Jego rodzaj i jakość mają istotny wpływ na możliwość i efektywność prowadzenia dializ. W niniejszym artykule przedstawiono kilka rozwiązań technicznych usprawniających zarówno wytwarzanie przetok dializacyjnych, jak i ich wykorzystywanie.
Przewlekła choroba nerek (PChN) to wieloobjawowy zespół chorobowy powstały w wyniku trwałego uszkodzenia lub zmniejszenia liczby czynnych nefronów niszczonych przez różnorodne procesy chorobowe toczące się w miąższu nerek. W ostatnich latach w Polsce najczęstszą przyczyną PChN jest nefropatia cukrzycowa (27,7%), w następnej kolejności kłębuszkowe zapalenie nerek (15,4%) oraz nefropatia nadciśnieniowa (13,8%) (1). W zaawansowanej postaci choroby u większości chorych zaleca się rozpoczęcie leczenia nerkozastępczego. Zgodnie z zaleceniami European Society for Vascular Surgery skierowanie chorych z przewlekłą chorobą nerek do nefrologa i/lub chirurga w celu przygotowania dostępu naczyniowego jest zalecane, gdy osiągną stadium 4 PChN (przesączanie kłębuszkowe < 30 ml/min/1,73 m2), szczególnie w przypadkach szybko postępującej nefropatii (2).
Leczenie nerkozastępcze można zapewnić drogą przeszczepienia nerki, dializy otrzewnowej lub hemodializy. Najlepszym sposobem terapii nerkozastępczej jest przeszczepienie nerki. Niedobór dawców sprawia jednak, że większość chorych wymaga innej formy leczenia nerkozastępczego, przede wszystkim hemodializy. Zabiegi hemodializy mogą być prowadzone przy wykorzystaniu cewników dializacyjnych lub przetok tętniczo-żylnych. Stosuje się cewniki dializacyjne czasowe, wprowadzane do żył centralnych najwyżej na kilka tygodni, oraz tunelizowane cewniki permanentne, które mogą być używane przez wiele miesięcy. Długotrwałe prowadzenie dializ przy użyciu cewników [...]