Aktualne trendy w OIT – wykorzystanie dostępnych technologii
Nosowa wentylacja wysokoprzepływowa
Coraz istotniejszą rolę w leczeniu niewydolności oddechowej uzyskuje technika nosowej wentylacji wysokoprzepływowej (HFNC – High Flow Nasal Cannula). Jest to prosta metoda polegająca na podawaniu choremu mieszaniny gazów o ustalonym stężeniu tlenu z dużą prędkością przepływu, sięgającą 60 l/min. Istotną zaletę stanowi wyposażenie układu w nawilżacz/ogrzewacz gazów wdechowych. Dodatkowo dzięki wyposażeniu kaniul donosowych w miękkie uszczelki wytwarza się niewielkie dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (do około +8 cm H2O). Pewne znaczenie wydaje się mieć również mechanizm wypłukiwania CO2 z górnych dróg oddechowych, powodujący efektywne zmniejszenie anatomicznej przestrzeni martwej. W znaczącym badaniu opublikowanym w 2015 r. w NEJM jego autorzy zaobserwowali, że zastosowanie HFNC zmniejsza częstość intubacji i wentylacji mechanicznej u chorych z ostrą hipoksemiczną niewydolnością oddechową (8).
Wykazano również, że HFNC skuteczniej w porównaniu z tlenoterapią bierną zmniejsza częstość ponownych intubacji u chorych odłączanych od respiratora z niskim ryzykiem reintubacji (9). U ekstubowanych pacjentów z dużym ryzykiem ponownej intubacji zastosowanie HFNC okazało się równie skuteczne w zapobieganiu intubacji, jak wentylacja nieinwazyjna (10). Metoda ta była również skuteczna w grupie chorych po zabiegach kardiochirurgicznych, umożliwiając zmniejszenie ryzyka ponownej intubacji w stopniu zbliżonym do wentylacji nieinwazyjnej w trybie BiPAP (11). Co istotne, wyniki wielu obserwacji wskazują, że metoda ta, będąc skuteczniejszą od tlenoterapii biernej, jest jednocześnie lepiej tolerowana przez chorych w porównaniu z klasyczną wentylacją nieinwazyjną. Nie bez znaczenia jest również łatwość jej stosowania, umożliwiająca przenoszenie pacjentów wymagających takiego wspomagania na zwykły [...]
Komentarze
Strefa wiedzy
701 praktycznych artykułów - 324 ekspertów - 16 kategorii tematycznych




