Szpitale powiatowe nie przestają być zadłużone. Potrzebna zmiana mechanizmu finansowania

Szpitale poziomu powiatowego permanentnie mają deficyt, a w konsekwencji wpadają w spiralę zadłużenia. Oddłużenie szpitali jest niezbędne, jednak bez gruntownej zmiany mechanizmu finansowania okaże się działaniem doraźnym, gdyż szpitale znów zaczną popadać w długi – wskazuje stanowisko Związku Powiatów Polskich (ZPP), w sprawie ustabilizowania sytuacji finansowej szpitali powiatowych i miejskich.

Zgromadzenie Ogólne Związku Powiatów Polskich w poprzednich latach wielokrotnie zwracało uwagę na nieprawidłowości w mechanizmie finansowania świadczeń opieki zdrowotnej. 13 marca br., podczas odbywającego się w Karpaczu XXX Zgromadzenia Ogólnego Związku Powiatów Polskich, zgromadzeni delegaci (starostowie i prezydenci miast na prawach powiatu) z terenu całej Polski przyjęli stanowiska w sprawach najbardziej istotnych dla samorządu powiatowego m.in. sytuacji finansowej szpitali.

Nieprawidłowa wycena

Podstawowym problemem, z którym borykają się szpitale powiatowe i miejskie jest nieprawidłowa wycena świadczeń opieki zdrowotnej w tzw. podstawowych zakresach oraz brak uwzględnienia w wycenie gotowości do udzielania świadczeń. Ryczałt w tzw. sieci szpitali oczywiście takiej roli nie pełni – jest zresztą ukształtowany tak, że służy wyłącznie ograniczeniu wysokości środków przekazywanych ze strony Narodowego Funduszu Zdrowia, nie zabezpieczając przed koniecznością zwrotu części ryczałtu w przypadku niewykonania związanych z nim świadczeń. Pomija się również czynniki geograficzne i demograficzne. Inny potencjał do realizacji kontraktu zawartego z Narodowym Funduszem Zdrowia ma szpital położony na peryferiach w słabo zaludnionym terenie, a inny obsługujący większą liczbę pacjentów, często przy podobnym poziomie kosztów stałych.

Waloryzacja wycen świadczeń

Poza prawidłową wyceną świadczeń konieczne jest wprowadzenie uczciwego mechanizmu waloryzacji wycen świadczeń, w związku ze wzrostem kosztów wynikających z inflacji, wzrostu cen energii i mediów oraz wynagrodzeń kadr. Obecnie przewidziany mechanizm, zawarty w art. 31ha ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie jest wystarczający, gdyż nie gwarantuje odpowiedniego wzrostu wycen, a terminy przewidziane w tym przepisie są niemożliwe do dotrzymania. Brak skutecznego mechanizmu waloryzacji świadczeń powoduje, że nawet gdyby wyceny świadczeń w podstawowych zakresach były prawidłowo dokonane to wraz z upływem czasu szybko okazałyby się zbyt niskie – zwłaszcza w warunkach podwyższonej inflacji.

Brak jasnych zasad dotyczących zapłaty za nadwykonania

Trzecim czynnikiem jest kwestia zapłaty za tzw. nadwykonania zarówno w ryczałcie, jak i poza nim. Brak jest jasnych i przewidywalnych zasad w tym zakresie, co powoduje, że ryzyko udzielania świadczeń jest w całości przerzucane na świadczeniodawców. Jednocześnie jeżeli szpital otrzyma wynagrodzenie za udzielone świadczenia, to odbywa się to często z wielomiesięcznym opóźnieniem.

Źródło: materiały prasowe

Czytaj też: Pieniądze z KPO na zdrowie zagrożone przez coraz większe zadłużenie szpitali