Rola systemów obrazowania we współczesnej medycynie

Magnetyczny rezonans jądrowy (NMR)

W badaniach z wykorzystaniem magnetycznego rezonansu
jądrowego (NMR) wykorzystywane jest niejonizujące elektromagnetyczne promieniowanie
do badania struktury
materii.

NMR jest bardzo użytecznym narzędziem w badaniach biomedycznych i chemicznych. Pokrywa cały zakres wiedzy o biologicznych systemach, opisując funkcjonalne zachowania białek i kwasów nukleinowych, metabolizm komórkowy, strukturę i funkcje tkanek, funkcjonowanie i metabolizm całych narządów. Metoda ta – opracowana w latach 40. dwudziestego wieku przez amerykańskich fizyków Felixa Blocha i Edwarda M. Purcella (nagroda Nobla z fizyki w 1952 roku) – przez blisko 50 lat służyła wyłącznie do badania chemicznej struktury substancji. Dzięki pracom Paula C. Lauterbura (chemika) i Petera Mansfielda (fizyka) stało się możliwe zastosowanie NMR także do obrazowania dużych obiektów. Otrzymali oni za to w 2003 roku nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny.

Metoda NMR sprowadza się do uzyskania sygnału elektrycznego (o częstotliwości z zakresu radiofal) z wybranego elementu badanej materii. W celu uzyskania tego sygnału niezbędne jest umieszczenie badanej próby w silnym stałym polu magnetycznym (ok. 1000 razy silniejszym od naturalnego stałego pola Ziemi). Zbierane są sygnały pochodzące od protonów zawartych w jądrach atomów (stąd nazwa: Nuclear Magnetic Resonance) określonych pierwiastków, przy czym najczęściej analizowane są sygnały od jąder wodoru 1H – z uwagi na obfitość ich występowania w materii oraz prostą budowę: pojedynczy i „odsłonięty” proton daje silny sygnał, który łatwo wykryć. W biologicznych tkankach najwięcej wodoru jest w wodzie oraz [...]

Ten materiał dostępny jest dla Subskrybentów.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną Subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas