Monitorowanie pacjentów poza oddziałem intensywnej terapii. Rola zespołów wczesnego reagowania – ewolucja systemów nadzoru klinicznego w erze cyfrowej

Zgodnie z polskimi regulacjami skład ZWR musi obejmować lekarza specjalistę, jednak w licznych szpitalach pierwszą reakcję na wezwanie podejmują pielęgniarki lub ratownicy medyczni – rozwiązanie to jest wzorowane na praktykach zachodnich a jego bezpieczeństwo zostało potwierdzone w przeprowadzonych analizach.

Najważniejsze wyzwania

Do głównych barier zidentyfikowanych w trakcie pilotażu należały:

• niedobór pielęgniarek i personelu oddziału intensywnej terapii,
• ograniczona liczba stanowisk monitorowanych i o wzmożonym nadzorze,
• kultura organizacyjna i hierarchiczne schematy decyzyjne.

W ponad 70% szpitali wdrożono protokół komunikacyjny SBAR¹, który znacząco poprawił przepływ informacji i współpracę między ZWR a personelem oddziałów zewnętrznych. Istotnym elementem interwencji okazało się także inicjowanie rozmów o celach leczenia i ograniczaniu terapii daremnej, w przypadku pacjentów nierokujących poprawy, jednocześnie pełniąc funkcję edukacyjną w tym zakresie.

Kluczowe zalety z wdrożonego pilotażu

Wprowadzenie ZWR przyniosło szereg widocznych korzyści:

• wcześniejsza identyfikacja pacjentów zagrożonych pogorszeniem stanu zdrowia,
• ograniczenie liczby wewnątrzszpitalnych zatrzymań krążenia poza OIT,
• skrócenie pobytów na oddziałach intensywnej terapii dzięki szybszej interwencji,
• lepszą komunikację między zespołami poszczególnych oddziałów szpitalnych,
[...]

Ten materiał dostępny jest dla Subskrybentów.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną Subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas