Elektroniczna dokumentacja medyczna – spojrzenie praktyczne

EDM z punktu widzenia lekarza

Przejdźmy do najniższego w strukturze (parlament – ministerstwo – szpital – oddział), ale najważniejszego ogniwa, czyli lekarza. Czy postrzega on w swojej bieżącej praktyce brak EDM jako istotny? Nasze doświadczenie wskazuje, że generalnie nie. Kilka wyjątków to lekarze klinicyści wskazujący na dostęp do wytworzonej już dokumentacji pacjenta, której kopii (papierowej lub w plikach pdf) nie ma on ze sobą, lub dostęp w celach analiz naukowych. Należy podkreślić, że prawie wszyscy lekarze, z którymi rozmawialiśmy, postrzegali system IT w szpitalu przede wszystkim jako narzędzie do:

1. ułatwienia tworzenia dokumentacji papierowej,
2. dostępu do wyników badań,
3. zleceń badań/zabiegów/konsultacji wewnątrz szpitala.

EDM kojarzy się z e-podpisem pod dokumentami wydawanymi pacjentowi, a nie nowym jakościowo sposobem funkcjonowania dokumentacji medycznej wyznaczonym przez dwa słowa: formalnie i elektronicznie. Padają proste pytania:

1. Pielęgniarka/kolega lekarz zatrzymuje mnie na korytarzu, prosząc o podpis na dokumencie – co wtedy?
2. Zapomnę karty z e-podpisem – co wtedy?
3. Robię dopisek na dokumencie – stawiam parafkę. Jak to będzie z e-podpisem?

Faktycznie te praktyczne pytania wskazują na przewagę papierowej dokumentacji:

1. Jeżeli nie będzie tabletu…
2. Długopis zawsze kolega pożyczy…
3. Dopisek w e-dokumencie, w odróżnieniu od dokumentu papierowego, zmienia cały dokument, a zatem musi być raz jeszcze podpisany.

Podsumowując: lekarz – najważniejsze ogniwo wprowadzania EDM – w pierwszej fazie tego procesu spotka się z wieloma utrudnieniami lub uciążliwościami. Dlatego jesteśmy głęboko przekonani, że EDM – w wieloletnim okresie wdrożenia – powinna być wprowadzana:

[...]

Ten materiał dostępny jest dla Subskrybentów.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną Subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas