Diagnostyka radiologiczna w onkologii
Dodatkowe metody diagnostyczne
W ostatnich latach bardzo istotną metodą diagnostyczną w onkologii stał się PET-CT. Badanie TK całego ciała wykonywane w jego ramach nie cechuje się wprawdzie zazwyczaj cienką warstwą ani dedykowanymi sposobami skanowania poszczególnych odcinków ciała, natomiast ma ogromną wartość dodaną w postaci radioznacznika (zwykle FDG, czyli 18F-fluorodeoksyglukoza), którego metabolizm i związane z nim zjawiska fizyczne są rejestrowane przy użyciu dedykowanych detektorów, a obrazy badania TK i dystrybucji radioznacznika poddane zostają fuzji i zyskują nową jakość, szczególnie istotną w onkologii w poszukiwaniu przerzutów zmian.
Znacznie mniej popularną, choć powoli rozwijaną metodą jest PET-MRI, czyli analogiczne badanie będące połączeniem rezonansu magnetycznego i badania metabolizmu radioznacznika. Jedyny na razie aparat tego typu w Polsce znajduje się w Centrum Onkologii w Bydgoszczy.
Scyntygrafia umożliwia mapowanie wychwytu i metabolizmu radioznaczników przy pomocy gamma kamery, jednak w odróżnieniu od powyższych metod pozbawiona jest fuzji obrazu z dodatkową metodą TK lub MR, przez co mapowanie ognisk i ich ocena ilościowa są mniej dokładne. Nadal jednak jest cenną metodą w wykrywaniu przerzutów do kości.
Metoda neuronawigacji jest stosowana coraz powszechniej, w odróżnieniu od przenośnych aparatów śródoperacyjnych w jej przypadku wykonuje się badanie lokalizacyjne według specjalnego protokołu, z objęciem punktów znacznikowych. Na sali operacyjnej, dzięki odniesieniu do znaczników, komputer jest w stanie pokazywać w czasie rzeczywistym, w którym miejscu narządu lub zmiany znajduje się obecnie operator. Zastosowanie mają tu badanie TK i MR, choć zdecydowanie [...]
Komentarze
Strefa wiedzy
701 praktycznych artykułów - 324 ekspertów - 16 kategorii tematycznych




