Chirurgia w leczeniu nowotworów

Chirurgia rekonstrukcyjna i refunkcjonalna

Obecnie ośrodki onkologiczne cierpią na brak sal operacyjnych do przeprowadzania m.in. następujących zabiegów:

• odroczonej rekonstrukcji piersi,
• protezowania w leczeniu mięsaków u rosnących, młodych chorych,
• wszczepienia protez funkcjonalnych prącia,
• protezowania jąder,
• rekonstrukcji funkcjonalnej odbytu,
• przywracania funkcji narządów miednicy mniejszej,
• leczenia nietrzymania moczu po terapii onkologicznej,
• korekty blizn,
• rekonstrukcji innych ubytków tkanek.

Cele strategiczne dla współczesnej chirurgii nowotworów to z pewnością:

• zmniejszenie liczby zabiegów spadających z planów operacyjnych z powodu braku stołu (skuteczność i realizacja),
• zwiększenie odsetka operowanych pacjentów (wyleczalność),
• zapewnienie dostępu operatorom różnych specjalności (dostępność),
• dopasowanie się do aktualnych wymagań (elastyczność).

Dodatkowo należy pamiętać o chirurgii jednego dnia. W ramach pobytów dziennych można wykonywać: biopsje narządowe, leczenie miejscowe, wycięcia diagnostyczne, abrazje diagnostyczne, zakładanie portów naczyniowych etc.

Obecnie można odnieść wrażenie, że nie przeprowadza się analizy opłacalności – CEA oraz analizy ryzyka − w sposób właściwy. Opierając się jedynie na wysokich kosztach planowania i budowy sal operacyjnych, zmniejsza się ich liczbę w inwestycji, oczekując przedłużania pracy bloku operacyjnego. Pomijane są: wzrastające koszty zatrudnienia, niezmienny, utrzymujący się stały koszt bloku operacyjnego z jednoczesnym zmniejszeniem dostępności przy mniejszej liczbie sal, mała elastyczność oraz niższa wydajność.

Wzrastające ryzyko nieodbytych zabiegów operacyjnych oraz potencjalne ignorowanie zwiększających się wskaźników [...]

Ten materiał dostępny jest dla Subskrybentów.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną Subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas