Zastosowanie respiratorów w szpitalnym oddziale ratunkowym

Stopień skomplikowania terapii respiratorowej i liczba możliwości jej zastosowań wzrastają, za czym musi nadążyć zarówno menadżer szpitala, zaopatrując w odpowiedni sprzęt oddział ratunkowy, jak i personel, szkoląc się oraz zdobywając doświadczenie z nowymi technikami wentylacji wspomaganej.
Rosnąca wydajność opieki przedszpitalnej oraz coraz większe możliwości diagnostyczne i terapeutyczne oddziałów ratunkowych wiążą się z większą przeżywalnością wśród pacjentów w stanie nagłego zagrożenia życia, a co za tym idzie – coraz częstszą koniecznością zastosowania zaawansowanych technik intensywnej terapii, w tym wentylacji zastępczej lub wspomaganej w SOR. Obecnie pacjenci wymagający terapii respiratorem to codzienność większości oddziałów ratunkowych. Staje się oczywiste, że stopień komplikacji tej terapii i liczba możliwości zastosowań wzrastają, za czym musi nadążyć zarówno menadżer szpitala, zaopatrując w odpowiedni sprzęt oddział ratunkowy, jak i personel, szkoląc się oraz zdobywając doświadczenie z nowymi technikami wentylacji wspomaganej.
Pacjenci
Wskazaniem do prowadzenia oddechu zastępczego lub jego wspomagania jest niewydolność oddechowa, która może wystąpić w wielu sytuacjach klinicznych, takich jak:
- choroba płuc (zapalenie płuc, zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, zaostrzenie astmy oskrzelowej, stłuczenie płuc),
- choroby serca (niewydolność oddechowa wtórna do kardiogennego obrzęku płuc),
- hipowentylacja związana z zaburzeniami oddechu w przebiegu udaru mózgu, kwasicy metabolicznej, zatrucia,
- niemożność samodzielnego utrzymania drożności dróg oddechowych w wyniku urazu ośrodkowego układu nerwowego, zatrucia, urazu dróg oddechowych czy [...]