Transport sanitarny w Polsce

Pacjentowi na podstawie zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego przysługuje bezpłatny przejazd środkami transportu sanitarnego, w tym lotniczego, do najbliższego podmiotu leczniczego, udzielającego świadczeń we właściwym zakresie, i z powrotem, w przypadkach konieczności podjęcia natychmiastowego leczenia oraz w przypadkach wynikających z potrzeby zachowania ciągłości leczenia.
Usługi medyczne są produktem dość specyficznym i trudnym do zinterpretowania. Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej określa „usługi medyczne” jako świadczenia zdrowotne i związane z ich udzielaniem usługi (1). Jedną z takich usług jest transport sanitarny. Realizowany jest on wielopłaszczyznowo: wewnętrznie, w szpitalu (transport między oddziałami, blokami operacyjnymi czy punktami badań), jak i między szpitalami, między przychodnią POZ a szpitalem, między domem pacjenta a przychodnią, między przychodnią a punktem realizacji badań czy też ze względu na konieczność zapewnienia ciągłości leczenia. Taki stan rzeczy sprawia, iż jest to zagadnienie skomplikowane. Do tego dochodzi jeszcze specyficzny rodzaj transportu sanitarnego oparty o system Państwowego Ratownictwa Medycznego. Dotyczy on jednak tylko sytuacji wystąpienia stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego.
Czy i kiedy pacjentowi przysługuje prawo do bezpłatnego skorzystania z transportu sanitarnego całkowicie finansowanego ze środków publicznych, a kiedy zaistnieje wymóg współpłacenia i ile ono wynosi? Jakie są normy względem środków transportu sanitarnego? Należy pamiętać, że poniżej przedstawione zasady finansowania dotyczą osoby ubezpieczonej z opłaconymi składkami zdrowotnymi.
Zasady te normowane są przez szereg ustaw, rozporządzeń i zarządzeń. Najważniejszą jest [...]