Norma EN ISO 7396-1:2016 – zmiany w wymaganiach dla Systemów Rurociągowych do Gazów Medycznych
Omówienie zmian w nowej normie
Według punktu 4.3.1 (Materiały) wytwórca SRGM na żądanie musi przedstawić dowód odporności na korozję materiałów wykorzystanych na rurociągi i mocowania. Zjawisko korozji w instalacjach miedzianych jest bardzo rzadkie – należy założyć, że jeżeli montaż instalacji został wykonany poprawnie, to w instalacji miedzianej, w której biegnie gaz, korozja nie może wystąpić. Ale w przypadku mocowań wykonywanych z innych surowców niż miedź taka korozja może wystąpić i wtedy trzeba mieć odpowiedni atest od dostawcy mocowań, potwierdzający, że zostały one zabezpieczone antykorozyjnie.
Punkt 4.3.6 zmienił zakres średnic rur, dla których powinna być potwierdzona zgodność z normą EN 13348 – wcześniej była to średnica do 108 mm, a teraz jest do 133 mm.
Usunięty został punkt 4.3.7 z wydania 2007, który mówił o czystości rur i ich zabezpieczeniu przed dostaniem się zanieczyszczeń. Jednak nie oznacza to, że zniknął wymóg zabezpieczania rur zaślepkami, które zabezpieczały je w czasie transportu i przechowywania właśnie przed zanieczyszczeniami. Wymóg ten został włączony do dalszej treści normy w punkcie 11.1.2.
W punkcie 4.4.1 (Projektowanie systemu) doprecyzowano, jakiego rodzaju właściwości SRGM powinny być uzgodnione pomiędzy szpitalem a wytwórcą już na etapie opracowywania projektu SRGM. W poprzednim wydaniu było to ujęte bardzo skrótowo i wymagania skupiały się na punktach poboru, a w nowym wydaniu rozszerzono to m.in. o identyfikacje rodzaju źródeł zasilania i ich lokalizacje, liczbę i lokalizacje punktów poboru, zapewnienie odpowiednich przepływów, lokalizację strefowych zespołów odcinających.
Punkt 5.2.2 (Ciągłość zasilania) zakłada, że jeśli nie jest wymagana ciągłość zasilania, to fakt ten musi być przeanalizowany i poparty wykonaną analizą ryzyka, która zdefiniuje potencjalne zagrożenia i potwierdzi, że zostały one wyeliminowane lub ograniczone do poziomu technicznie [...]