Endoskopia terapeutyczna układu pokarmowego w rzeczywistości pandemicznej - dlaszpitali.pl

Endoskopia terapeutyczna układu pokarmowego w rzeczywistości pandemicznej

OPM_3_22_Krystian_Zuk_Jacek_Pawlak_ENDOSKOPIA_UKLADU_POKARMOWEGO_iStock-996854222
fot. iStock

Endoskopia jest uważana za procedurę wysokiego ryzyka transmisji koronawirusa SARS-CoV-2 w związku z tworzeniem się aerozoli podczas zabiegów w układzie pokarmowym, dlatego organizacja pracy stanowi szczególne wyzwanie dla zespołu lekarsko-pielęgniarskiego oraz dostawcy usług sprzątających.

Rozwój nowoczesnych technologii w sektorze medycznym, ukierunkowany na zmniejszanie inwazyjności metod zabiegowych, jest szczególnie widoczny w dziedzinie endoskopii terapeutycznej układu pokarmowego. Nieuchronne procesy demograficzne, zwiększające się wymogi bezpieczeństwa medycznego i prawnego stosowanych terapii prowadzą do poszukiwania metod szeroko dostępnych i minimalnie inwazyjnych, a przy tym skutecznych oraz obarczonych niskim ryzykiem powikłań i przedłużonych hospitalizacji. Niezbędnymi elementami sprawnego funkcjonowania endoskopii szpitalnej są zrozumienie jej specyfiki i potrzeb na szczeblu zarządczym oraz modelowa współpraca pomiędzy zespołem chirurgicznym operacyjnym i endoskopowym, warunkująca dobrą kwalifikację do zabiegów oraz zaplecze w sytuacji potencjalnych powikłań czy konieczności hybrydowego rozszerzenia zakresu zabiegu. Pandemia koronawirusa SARS-CoV-2 wymogła zmiany organizacyjne, lokalowe i sprzętowe niezbędne dla zachowania bezpieczeństwa epidemiologicznego.

Rodzaje endoskopów i zminiaturyzowane akcesoria

Pełny zakres procedur umożliwia zastosowanie wideoendoskopów giętkich o zróżnicowanej długości sondy, średnicy kanału roboczego, rodzaju optyki i zintegrowanych zminiaturyzowanych głowic, w zależności od rodzaju planowanego dostępu zabiegowego (1). Gastroskopie i kolonoskopie terapeutyczne powinny być wykonywane z użyciem endoskopów posiadających dodatkowy kanał płuczący, który w połączeniu z pompą irygacyjną umożliwia spłukiwanie pola zabiegowego, szczególnie w sytuacji zaopatrywania krwawiących naczyń. Domeną jednostek zabiegowych jest wykonywanie endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ECPW), czyli odbrodawkowego dostępu i leczenia patologii dróg żółciowych oraz trzustki z użyciem duodenoskopów z optyką boczną, pod kontrolą radiologiczną. W sytuacji braku klasycznego dostępu oraz zmian w narządach zlokalizowanych poza światłem i ścianą przewodu pokarmowego, np. w trzustce, wykonuje się endoskopową ultrasonografię (EUS) z użyciem gastroskopu ze zminiaturyzowaną głowicą USG zintegrowaną z końcówką sondy (fot. 1A).

OPM_3_22_Krystian_Zuk_Jacek_Pawlak_ENDOSKOPIA_UKLADU_POKARMOWEGO_FOT_1
Fot. 1. Miniaturyzacja sprzętowa – głowica USG na końcówce gastroskopu w EUS (A) i nóż wodny do ESD (B); Fot. arch. autora

Podstawę wyposażenia stanowią tor wizyjny, optymalnie z insuflatorem dwutlenku węgla, oraz generator elektrochirurgiczny (fot. 2). Rozdmuchiwanie przewodu pokarmowego dwutlenkiem węgla, w porównaniu z powietrzem, zwiększa komfort i bezpieczeństwo, szczególnie zabiegów drenażowych w przestrzeni zaotrzewnowej. Jednostka elektrochirurgiczna współpracująca ze zminiaturyzowanymi akcesoriami (elektrodami) wprowadzanymi przez kanał roboczy endoskopu powinna posiadać moduł do koagulacji zmian naczyniowych z użyciem plazmy argonowej, oraz przerzutnik strumieniowy do wstrzykiwania płynu pod ciśnieniem do warstwy podśluzowej w celu endoskopowej dyssekcji, czyli wycinania powierzchownych zmian nowotworowych (2). Rodzaj używanych akcesoriów jest ściśle uzależniony od charakteru zabiegu. Współpracujące z generatorem elektrochirurgicznym („diatermią”) zminiaturyzowane akcesoria umożliwiające cięcie i koagulacje tkanek mają postać: kleszczy, pętli, cięciw, igieł, w tym elektrochirurgicznych noży wodnych (fot. 1B), z funkcją jednoczesnego wstrzykiwania roztworu z barwnikiem (3).

OPM_3_22_Krystian_Zuk_Jacek_Pawlak_ENDOSKOPIA_UKLADU_POKARMOWEGO_FOT_2
Fot. 2. Kompletny tor wizyjny (L) i jednostka elektrochirurgiczna (P); Fot. arch. autora

Zaopatrywanie żylakowych i nieżylakowych krwawień do przewodu pokarmowego wymaga posiadania akcesoriów umożliwiających zastosowanie zarówno podstawowych, jak i zaawansowanych technik hemostazy. Znajdują się wśród nich: igły do iniekcji, klipsy metalowe (fot. 3A) i podwiązki pętlowe, opaski elastyczne, a także sondy bipolarne i monopolarne do koagulacji plazmą argonową (4). Techniką ratunkową może być proszek hemostatyczny uwalniany z pistoletowego dozownika pod ciśnieniem (fot. 3B) i rozpylany na powierzchni zmiany pokrytej krwią, z którą wchodzi w reakcję fizyko-chemiczną, zbliżoną do formowania skrzepu (5).

OPM_3_22_Krystian_Zuk_Jacek_Pawlak_ENDOSKOPIA_UKLADU_POKARMOWEGO_FOT_3
Fot. 3. Narzędzia hemostazy – klips metalowy (A) i proszek hemostatyczny w pistoletowym dozowniku (B); Fot. arch. autora

Czytaj też: Robotyka chirurgiczna – współczesne możliwości i wyzwania

Komentarze

Sklep

OPM – Ogólnopolski Przegląd Medyczny nr 3/2022

OPM – Ogólnopolski Przegląd Medyczny nr 3/2022

39,00 zł

zawiera 8% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz
Szpital XXI wieku – aparatura medyczna i wyposażenie

Szpital XXI wieku – aparatura medyczna i wyposażenie

126,00 zł

zawiera 5% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz
Blok operacyjny XXI wieku – organizacja i funkcjonowanie

Blok operacyjny XXI wieku – organizacja i funkcjonowanie

126,00 zł

zawiera 5% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz
OPM KATALOG ROCZNY 2022 – Poradnik Inżyniera Klinicznego

OPM KATALOG ROCZNY 2022 – Poradnik Inżyniera Klinicznego

32,00 zł

zawiera 8% VAT, bez kosztów dostawy

Kup teraz

Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Korzystanie z naszych stron internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki dotyczących plików cookies oznacza, że zgadzacie się Państwo na umieszczenie ich w Państwa urządzeniu końcowym. Więcej szczegółów w Polityce prywatności.